En nu is het allemaal alweer voorbij 🗽

Terwijl ik aan m’n beetroot latte zit te sippen in New York bedenk ik me dat it’s been a while sinds ik wat geschreven heb en dat ik nodig weer eens wat leuks kan plaatsen! Ik heb er de afgelopen tijd helemaal niet aan gedacht (#bloggerstruggles). Die roze latte geeft me nu al goede ideeën.

Continue reading “En nu is het allemaal alweer voorbij 🗽”

Advertisements

Homecoming, Halloween & Hoera to me! 🎃🎉

Eindelijk heb ik weer wat American experiences opgespaard om met jullie te delen, dus tijd voor een nieuwe update! Afgelopen weken is m’n soldier boy Bob langs geweest, heb ik homecoming gevierd in Michigan (echt de ultieme Amerikaanse experience), Halloween meegemaakt (dit leek wel de hele maand te duren, echt mensen hier gaan all out met kleding, versiering, eten, alles) en meer! Ga er lekker voor zitten op deze druilerige winterdag in NL (een klein gokje van mij, of am I wrong?) en lees en kijk mee.

Continue reading “Homecoming, Halloween & Hoera to me! 🎃🎉”

2 pounds is NIET 1 kg! 🐷

Inmiddels ben ik alweer ruim 5 weken in Chitown en het gaat nog steeds goed! Thank god heb ik ook nog wat leuke dingen meegemaakt en weer wat nuttige dingen geleerd om er een leuke update van te maken.

Het werken in het brand planning team bij Cramer-Krasselt bevalt nog steeds erg goed. De eerste periode was even wennen, omdat het niet zo druk was en dat ben ik niet gewend. Gelukkig was er wel altijd iets te doen en wordt het steeds drukker, dus dat vind ik alleen maar leuk. Ook leer ik steeds meer mensen kennen binnen de organisatie en heb ik het idee dat ik alles nu ook beter begrijp. Simpele dingen zoals functienamen, (onderlinge) cultuur, gewoontes en een andere taal (sommige inside jokes snap ik natuurlijk echt niet als Hollander, dus dan lach ik maar leuk en gelukkig gaan ze er dan niet op door) is toch even wennen in het begin. In ons team werken we voor veel grote en gave merken – welke ik niet kan noemen, zo mysterieus I know. Dit maakt het werk heel leuk en uitdagend, omdat je veel merken zelf in het dagelijks leven gebruikt of ziet. Verder is de sfeer erg relaxed, dus dat werken komt wel goed de komende tijd! Ik vind het alles nu al waard, omdat ik in korte tijd al veel heb geleerd over advertising, marketing, strategieën, maar ook over mezelf en de Amerikaanse cultuur.

Natuurlijk sluit ik me elke avond en weekend op in huis om op te laden voor de volgende werkdag en doe ik verder niks – naast mijn dagelijkse uitje naar Mariano’s, de supermarkt tegenover. Not really, gelukkig.

First of all houd ik de brunch traditie nog erg goed in stand. So proud of my roomies & me! We gaan elk weekend ergens anders brunchen en overal is het heerlijk en relaxed. Ik zal binnenkort een lijstje met alle hotspots in Chicago delen. Ook andere leuke dingen om hier te doen, want om nou niets anders cultureels dan eten te doen… (ik zou het wel kunnen hoor).

Om van al dat eten hier te kunnen blijven genieten, heb ik ook maar een abonnement bij de sportschool afgesloten. Meestal doe ik mee met circuit training, een groepsles waarbij je allemaal “stations” afgaat en verschillende oefeningen doet. In het weekend ga ik vaak een rondje hardlopen langs het water. Bij het afsluiten van mijn abonnement kreeg ik ook 2 personal trainingen. De eerste training was vooral meten en ik was super benieuwd of ik was aangekomen. Natuurlijk hebben ze hier een heel ander metric system, dus dat is elke keer even omrekenen. Ik dacht te weten dat 1 pound (of lbs) 500 gram is, dus als de weegschaal het in pounds aangeeft deel je dit gewoon door 2 en heb je het aantal kilo’s. Super easy. Toen ik op de weegschaal stond schrok ik toen wel even want dit wetende dacht ik dat ik in 3 weken in de US al ruim 5 kilo aangekomen was. Ik vond dit wel erg extreem, maarja als de weegschaal het zegt zal het wel kloppen he?! Alles is hier toch groter, dus ikzelf dan ook maar. Ik was een beetje verbijsterd tijdens de training, maar bleef natuurlijk erg goed opletten om al die brunches er maar weer af te gaan sporten. Ook had ik bedacht om dan maar elke dag even te gaan sporten. Maar toch vond ik het nog steeds wel erg veel… Toen ik – met de roltrap! – de gym weer verliet wilde ik het toch even checken. Bleek dat 1 kg NIET 2 pounds is, maar ongeveer 2,2 pounds. Ik was dus gewoon ongeveer op hetzelfde gewicht gebleven en vond het dus ook niet echt meer nodig om elke dag te gaan sporten. Voor een uur wist ik dus hoe het voelde om in korte tijd best veel aan te komen, maar gelukkig was dat er ook in minder tijd weer vanaf en ik hoefde er alleen maar even voor te googlen ;).

Verder ben ik vorige week voor het eerst naar een baseball game (Chicago White Sox vs. LA Angels) geweest met m’n huisgenoten en Fenna. Dit was echt superleuk, vooral omdat het gewoon zó Amerikaans is. Volkslied, die leuke muziek en filmpjes tussendoor, het enorme aanbod bier, hotdogs en nacho’s (én ja, ook macho’s); alles erop en eraan. Natuurlijk hebben de White Sox gewonnen en ik heb zelfs nog één van de t-shirts gevangen. Strategisch als ik ben, ging ik gewoon op een redelijk rustige plek staan en hop, het shirt kwam zo naar me toe. Ik pas er zo’n drie keer in, maar ben er natuurlijk heel heel blij mee!

Afgelopen weekend ben ik ook nog een dagje naar Evanston geweest met de roomies. Dit is een suburb vlakbij Chicago, waar ook Northwestern University is. Er wonen dus veel studenten, maar is verder een heel mooi, rustig stadje. De campus van Northwestern is echt heel mooi en super veel studenten wonen ook op de campus. Daarna zijn we naar een tempel gelopen, omdat die “wel de moeite waard was”. Nou, het was meer dan dat, de tempel was zo mooi! Niemand verwacht zo’n mooie, Oosterse tempel in zo’n stadje. Na al het lopen moet je natuurlijk opladen met een burger, dus dat hebben we gedaan. Daarna nog een frozen custard ijsje gehaald. Dit lijkt op een soort McFlurry, maar dan nog beter, echt een aanrader als je het ooit ergens tegen komt!

Bizar hoe snel de tijd gaat, maar toch voelt het ook al best lang geleden dat ik op Schiphol afscheid nam. Over een maandje is Tom hier al, echt heel veel zin in 😍. En volgende week komt mijn Arubaanse soldier vriend Bob me opzoeken ⚡️! Oja, mark jullie agenda’s: over 2 weken, zondag 22 oktober, ben ik jarig en dit vier ik in Michigan. Ik ga met m’n huisgenoten mee naar East Lansing, dat is hun hometown en daar gaan we homecoming vieren. Zo Amerikaans, maar zo leuk denk ik! Over een paar weken heb ik dus vast weer genoeg opgespaard om een update te schrijven.

Bottomline: zie titel 🍑 #weerwatgeleerd & ik ben beetje bij beetje aan het Americanizen. Ik ging boodschappen doen met mijn te leuke Trader Joe’s (Amerikaanse supermarkt) shopper én in legging (hier schreef ik in mijn vorige top 10 nog over…). En to be honest, het zat heer-lijk. Maar dit betekent niet dat ik het er geweldig uit vind zien, oh no no 😉.

😱 10 things that strike me the most 🇺🇸

Deze keer geen blog, maar een top-10 met dingen die me hier het meeste zijn opgevallen. Ik ben de afgelopen tijd veel leuke en grappige verschillen tegengekomen in vergelijking met het altijd nuchtere Nederland. Ik snap nu echt waarom veel mensen “doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg” over Nederlanders zeggen en ja, Amerikanen zijn ook gewoon echt over de top. Maar wel heel leuk.

De 10 leukste dingen die me hier in Chitown zijn opgevallen – in de rest van Amerika is het ook vast een beetje zo, maar ja, je kan niet alle Amerikanen over één kant scheren natuurlijk. Want omg, mensen uit Chicago zijn in no way hetzelfde als mensen uit Los Angeles bijvoorbeeld. Oh hell no. Please never say that again. Amsterdammers zijn toch ook no way hetzelfde als Rotterdammers? Daarom.

1. Brunch tradition
Mijn favo tot nu toe en ik houd deze traditie maar al te graag in stand hier. In het weekend lijkt het wel of iedereen ergens gaat brunchen. Bijna elk café/diner/restaurant waar je kan brunchen zit vol op zaterdag en zondag. De meeste mensen reserveren als ze buiten de deur gaan eten. Als je dit niet doet, moet je bijna altijd wachten op je tafel, maar dit maakt niemand wat uit, ook al moeten ze een half uur wachten. Geduldige Amerikanen zeg. De menu’s verschillen natuurlijk, maar er staan altijd pancakes, eggs (any way you like them girrrrrl), toast, waffles en eggs benedict (te lekker) op de kaart. Lekker bakkie erbij (unlimited, maar dit verdient extra aandacht en uitleg, dus zie punt 4) en je kan je weekend niet beter beginnen.

2. The calories are chasing you 👀👀ERAL staat de hoeveelheid calorieën bij vermeld. Op de Starbucks menukaart (ja, je zal je verbazen hoeveel calorieën er in zo’n cute herfstachtige pumpkin spice latte zitten), in de supermarkt bij de pastries en bagels (…ah, ik had zo’n trek in carrotcake, maar nu ik zie dat er 700 calorieën in zo’n plakje zitten, heb ik er toch wat minder trek ik) en ga zo maar door. Heel verantwoord natuurlijk allemaal, maar je wordt er niet altijd blij van. Hoef ik allemaal niet te weten joh. Wel mooi dat veel mensen zich er toch niets van aantrekken (zie mijn volgende punt).

3. B.I.G please In Amerika is alles groot zeggen veel mensen. Dit is dus ook echt zo. Het is van toepassing op heel veel hier. Mensen (die is wel bekend), drankjes (wat in NL vaak als “groot” wordt verkocht, is hier hooguit “medium” en vaak zelfs small. Bizar hoeveel mensen hier lekker met een 1/2 litertje cola van de Mac voorbij lopen), porties (vandaar dat je overal je leftovers mee naar huis kan nemen in zo’n heerlijke doggybag), auto’s (kleine, schattige autootjes nog nooit van gehoord) en  nog veel meer.

Voorbeeld: Ik had zondag zo’n zin in ijs (geërfd van de Frietboutique), dus ging even een ijsje halen. Kleinste ijsje graag. Ik vraag hoeveel smaken ik mag kiezen en mevrouw zegt dat er wel drie inpassen. Nou, oké als jij het zegt. Ze had gelijk hoor, er pasten drie flinke bollen ijs in. En dat is dan dus een klein ijsje.

4. Refills ❤️<br
s echt fijn, wanneer je koffie of frisdrank bestelt tijdens het eten krijg je altijd gratis refills. Tijdens brunch zijn de koffie refills altijd erg fijn (smaakt nog goed ook!) en mocht je nou enorm van cola houden kan je je hart ook ophalen. And it gets even better: water is altijd gratis tijdens je eten en blijven ze ook maar bijvullen. Je kan prima uit eten gaan en alleen water erbij drinken. Dan betaal je dus alleen je eten. Nóg beter: best veel restaurants/cafés hebben een bordje met BYOB voor het raam hangen. Ofwel, Bring Your Own Booze baby! Hier mag je dan je eigen drank meenemen voor tijdens het eten. Ook dan betaal je dus alleen het eten. Soms moet je hier alleen een kleine fee voor betalen, maar dan nog. Love it. Dat is wel wat anders dan in NL, waar ze vooral aan drank geld willen verdienen in de horeca.

5. Work hard 💼 De meeste mensen hier werken liever door in de lunchbreak, zodat het werk klaar is en ze eerder naar huis kunnen (zie m’n volgende punt), in plaats van even een break van het werk nemen en gezellig met collega’s lunchen en iets later klaar zijn. Dit was in het begin wel even wennen voor me, maar nu weet ik hoe het zit. Het is niet dat ze er geen zin in hebben, maar ze zijn vooral op werk om echt, jawel, te werken, what else. Mensen zijn wel super aardig en sociaal, maar zo zijn ze het gewoon gewend. Gelukkig voor mij zijn er altijd mensen die wel een lunchbreak willen nemen om even wat anders te doen!

6. Home is where the 💛 is… De huizen hier zijn gewoon zo zo schattig.

7. American kindness Volgens mij is dit wel meer iets van de Midwest, maar de mensen hier zijn echt heel aardig. Ze zijn altijd bereid je te helpen en wanneer je ergens gaat eten stelt de waiter zich voor, doet alles voor je, is echt aardig en je hebt de hele avond dezelfde waiter. Heeft natuurlijk alles met de fooi te maken, maar toch.

8. Just.be.you Dit vind ik echt mooi aan Amerikanen, het boeit ze niet wat anderen van ze vinden, ze doen gewoon lekker waar ze zelf zin in hebben. En waarom ook niet? Just live your life. Maak je niet te druk over wat anderen er misschien van vinden. Als jij het zo wil doen en zo gelukkig bent, then just do it!

9. Starbucks always. Everywhere Op echt elke hoek van de straat zit een Starbucks en dan zou je denken, dan is het nooit overal druk. Maar jawel hoor, bij élke Starbucks is het altijd druk. Wish I was ms. Starbucks… Koffie halen bij Starbucks is echt een soort onderdeel van de lifestyle van veel mensen hier. Mijn huisgenoten ook, in het weekend als ze wakker zijn, eerst vaak koffie halen aan de overkant bij Starbucks (en ja, we zouden theoretisch ook gewoon thuis koffie kunnen maken hoor, maar Starbucks zit echt nog geen 5 stappen bij ons vandaan. First things first hè). Mensen doen hier ook alles met een bakkie Starbucks in de hand. In boodschappenkarretjes zit zelfs een houder voor hun to-go bakkie. Boodschappen met een biertje of wijntje in je handen kan hier ook gewoon btw.

10. Leggings are still hot In het begin dacht ik dat IEDEREEN hier gewoon heel sportief was, omdat IEDEREEN in zwarte leggings loopt all day and night. Maar nee, dit vinden ze gewoon lekker zitten en ze vinden het er nog leuk uit zien ook. Het heeft zelfs een naam: athleisure. Veel merken gebruiken deze naam voor sportieve kleding (ath), die mensen in hun vrije tijd dragen (leisure). Nou moet ik zeggen, bij sommige mensen kan het ook prima en dragen ze het nog best leuk, maar niet iedereen kan zo’n loeistrakke zwarte legging hebben. En ja, zwart kleedt af, I know, maar dan nog steeds.

Hands in the air for athleisure 🙌🏻🙌🏻 (en op deze foto hieronder had ik echt net gesport, dus niet alleen in rondgelopen 😂).

Je zou het bijna vergeten maar er moet ook gewerkt worden 💼

Ik ben alweer bijna 2 weken in Chi Chi, dus tijd voor een update! Ik ben begonnen met werken, m’n huisgenoten hadden vrienden uit een small town in Michigan op bezoek (leuk voor iemand als ik natuurlijk die uit de very small town De Lier komt wat bijna niemand kent. Voelde ook meteen een band met ze daardoor, dat snap je) en nog wat leuke dingen.

Tijdens mijn eerste echte weekend in Chicago hadden we dus bezoek. We hebben zaterdag en zondag gebruncht (mét Mimosa’s! Echt love deze traditie, best meal of the day), de stad verkend (the famous bean van Chicago gezien 👀. Het is serieus een boon, maar oké, wel groot en mooi. Alles is hier trouwens groot) en uitgeweest. Vrijdagavond gingen we stappen in Boystown, dit is de homo-wijk van Chicago en het was echt ge-wel-dig. Zaterdag hebben we deep dish pizza gegeten, de signature dish van Chicago. Het is een soort pizza quiche vol met kaas en tomatensaus en andere pizza dingen, maar vooral kaas, veel kaas, heel veel. Superlekker, maar na 1 stuk zit je dus al vol. Calorieën moet je maar niet aan denken als je dat eet. Moet je eigenlijk helemaal niet aan denken hier ook al staat het overal bij. Scheelt een hoop. Maandag was het labor day, op deze dag is (bijna) iedereen vrij en hadden we dus een extra dag weekend en zijn we naar the Lincoln Park zoo geweest. Dit is vlakbij het appartement en kan je zo naar binnen lopen, je hoeft dus geen tickets te kopen. Vooral de leeuw was het hoogtepunt voor veel bezoekers; “ohmygaaaaaaaaaad you guys, it’s a big lion, sooooooooo pretty!”.

Dinsdag 5 september was m’n eerste werkdag bij Cramer-Krasselt, één van de grootste onafhankelijke marketingbureaus in Amerika. Ze werken voor merken als Porsche, Corona (koelkasten staan er vol mee, yeah!), Bic en meer. Ik had super veel zin om te gaan werken (hopelijk houd ik dit gevoel lang vast 😁), maar vond het ook best spannend. Eenmaal aangekomen op kantoor was het super leuk! M’n bureau was al helemaal klaargemaakt incl. laptop en naamkaartje, zie de foto hieronder. Ik begon met al die tax forms invullen (echt heel anders dan in NL) en daarna ging ik lunchen met Lizzie en Carla uit het brand planning team. In dit team ben ik aan het werk en wij zijn vooral bezig met strategieën bedenken voor merken, kijken hoe we producten/merken het beste in de markt kunnen zetten en onderzoeken wat de consumer wil, waar vraag naar is en in welk ‘gat’ het merk kan inspelen. Dit vind ik echt super leuk en interessant om te doen; ergens helemaal induiken, inleven in een consument of merk en dan bekijken welke stappen er het beste genomen kunnen worden. Afgelopen week ben ik vooral bezig geweest met een pitch die we gaan doen voor een rebranding strategie voor een luxe keuken merk. Echt heel gaaf! Fingers crossed dat we deze pitch gaan winnen 💪🏼.

Verder heb ik dinsdagavond met Fenna, een NL meisje die hier ook werkt, afgesproken. We spraken af in Old Town, wat één van de mooiere wijken in Chicago is en hier hebben ze superveel leuke barretjes (zie foto hieronder, hier hebben we wat gedronken). De barman was zo aardig (zoals ik net al zei zijn ze allemaal super aardig, maar deze overtrof dat zelfs), dat het bijna awkward werd. Het was echt heel gezellig om even met een andere Nederlandse af te spreken die hier ook woont en alle leuke en gekke dingen te bespreken die hier gebeuren.

Het is hier nu zondag en jawel, we hebben net weer gebruncht en het was weer amaaaazing. Gisteren ben ik trouwens naar een huge outlet mall geweest en heb ik flink ingeslagen. Had het ook echt nodig (ja echt!), want moest veel uit m’n koffer halen vlak voordat ik wegging. Deze was zo’n 5 kilo te zwaar 😒. In het kader van moet ook gebeuren heb ik gisteren ook m’n kamer opgeruimd en de laundry gedaan. *schouderklopje to myself*

Komende week ga ik weer aan het werk en vast nog wat andere leuke dingen doen. Er komt weer een update als ik genoeg gedaan heb om een leuke blog van te maken 😉.

Bottomline: het is nu herfst, niet omdat het echt herfst is maar omdat Starbucks sinds deze week de Pumpkin Spice Latte weer verkoopt. Dat is dus echt een dingetje hier en mensen vinden serieus dat dit het startsein van de herfst is 😂. Ik moet zeggen, het is ook wel echt een herfst drankje.

Waaaaar ben ik aan begonnen? 🤔

Hier lig ik dan, in een heerlijk bed in mijn superleuke appartement in Chicago om half 7 ‘s morgens. Ja, dat is overduidelijk de jetlag, but I don’t care. Ben ik ook eens vroeg wakker zonder er moeite voor te hoeven doen! Maar hoe zijn de reis en de eerste dagen in de USA bevallen?

Laat ik eerst even kort uitleggen hoe ik hier ben beland. Dat was trouwens niet ‘even’, maar een heel gedoe met visum aanvraag, afspraken, papierwerk en Amerikaanse regels. Maar thank god ben ik door de douane gekomen, ofwel het is gelukt!

Via mijn bijbaan bij Oxyma heb ik een conferentie georganiseerd voor ICOM, een wereldwijd netwerk waarbij allemaal marketingbureaus zijn aangesloten. Cramer-Krasselt, het bureau waar ik ga werken hier in Chicago, ook. Zo ben ik in contact met hen gekomen en na wat gesprekken kreeg ik te horen dat ik welkom was! Toen had ik nog geen idee wat er geregeld moest worden en was ik vooral heel heel blij, want CK krijgt heel veel applications binnen (het is één van de grootste ‘advertising agencies’ in Amerika) en ik mocht komen!

Dit was allemaal rond februari dit jaar en toen ben ik begonnen met de aanvraag van mijn visum. In juni was dit allemaal rond en heb ik een kamer gezocht en tickets geboekt. Dit durfde ik niet eerder te doen, want het consulaat wijst nog wel eens een aanvraag af 😂. Een kamer had ik zo gevonden via een FB groep en vliegtickets heb ik via Wow Air geboekt. Echt een aanrader als je goedkoop naar Amerika wil vliegen (om mij te bezoeken bijv 😏).

Ondertussen had ik mijn kamer in Rotterdam opgezegd, ben ik bezig met een huis samen met Tom als ik terug kom (😍) én heb ik mijn master in marketing management gehaald alsof het allemaal nog niet genoeg was. Dit was soms echt wel even hectisch kan ik je vertellen, maar zo blijf je lekker bezig hè…

Na een superleuke afscheidsborrel met vrienden en familie bij mij op het dakterras in Rotterdam en een te mooie goodbye-taart van m’n ouders (zie die foto hierboven, ik zeg verder niks…) was het afgelopen dinsdag eindelijk tijd om te vertrekken. Het afscheid was wel even moeilijk en toen ik even later helemaal alleen over Schiphol ronddwaalde dacht ik wel echt even “waar ben ik in hemelsnaam nu weer aan begonnen?”. Maar soms is het beter om niet alles van tevoren te weten en de nieuwsgierigheid naar weer een compleet nieuwe ervaring nam het gelukkig al snel over. De reis zelf was prima met een overstap in IJsland, waar het net even leek of je op de maan landde. Onderweg ook veel Chicago tips gehad van 2 vrouwen naast me en van de Uber chauffeur die me naar m’n appartement bracht en elke zin eindige met ‘dude’ ook al ben ik dat niet, maar hij was verder aardig, dude.

Aangekomen bij het appartement was ik zó benieuwd naar de meiden waar ik mee ga wonen en het plekje zelf. Gelukkig zijn de 3 Amerikaanse meiden waar ik mee woon echt super aardig en gezellig en mijn kamer is ook zo zo schattig. Ook is de plek echt top; 20 min van ‘downtown’ of ‘the loop’ (aka het centrum), in een superleuke wijk vlakbij het water en tegenover Mariano’s, een geweldige supermarkt. Ik ben nu al fan en heb meteen een loyalty card aangeschaft 😏.

Afgelopen dagen heb ik vooral de wijk waar ik woon verkend (in de vorm van veel lopen & overal eten en drinken, hoe kan je beter je buurt verkennen?), het kantoor bezocht waar ik ga werken (midden in het centrum met echt een geweldig uitzicht, zie de foto hieronder 😍) en het centrum verkend. M’n roomies nemen me overal mee naartoe en dit weekend komen er nog meer mensen op bezoek en gaan we alle toeristische dingen doen in Chicago. Ideaal dus! De leuke dingen die ik tegenkom probeer ik soms via Instastories te delen, dus mocht je het leuk vinden kan je deze bekijken (@michelle.van.den.berg)! Vanaf dinsdag begin ik met werken, dus hierna zal ik weer een update schrijven over hoe dat me vergaat in the windy city!

Bottomline: soms is het goed om niet precies van tevoren te weten wat je te wachten staat, want uiteindelijk is het ‘t vaak meer dan waard! Zo denk ik er nu alvast wel over! Ik geniet van iedere seconde hier (ook al mis ik Tom wel). 🙋🏼 #michicago

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑